09 januari 2005

Spijt.

Hoe ouder je wordt, hoe meer clichés waar blijken te zijn. "Komt tijd, komt raad", "Al is de leugen nog zo snel, de waarheid achterhaalt haar wel" en "de soep wordt nooit zo heet gegeten als hij opgediend wordt". Allemaal wel eens aan den lijve ondervonden. En altijd is het mosterd na de maaltijd. Maar laatst eentje op voorhand bevestigd gezien, op school nog wel. Kijk, dat is dus handig.

Vast wel eens gehoord: "Heb geen spijt van de dingen die je doet, heb alleen spijt van wat je niet gedaan hebt". Blijkt waarheid als een koe, wetenschappelijk bewezen en statistisch significant. Uit onderzoek is gebleken (altijd handige opnening om argumenten kracht bij te zetten) dat mensen (in het algemeen, uitzonderingen hoeven zich niet bij mij te melden, ik weet dat julllie er zijn) op korte termijn spijt hebben van wat ze doen, en op lange termijn balen van wat ze niet gedaan hebben. Voorbeeld zou kunnen zijn: "Had ik gisteren maar niet zoveel gezopen" (actie) VS "Was ik vroeger maar wat vaker uit mijn plaat gegaan in plaats van thuis te zitten mokken" (passiviteit).

Dus moraal: Overal waar je nu van baalt, boeit niet. Gaat voorbij. Maak maar lekker fouten, de spijt beklijft niet. Maar hoedt je voor het nalaten. Zorg dat je doet wat je wil en moet doen, anders lig je straks je laatste happen lucht te verspillen met spijt, spijt over wat je had kunnen doen in je leven. Spijt van de liefde die je hebt laten gaan, de kans die je niet gegrepen hebt en de studie die je niet hebt gevolgd. En met je laatste adem vorm je nog een laatste woord: Shit.

Volgers