Anything to sell

Gisteren heb ik het meest bizarre compliment ooit van een verkoopster gekregen. Ze probeerde me een broek met een lage taille te verkopen. Ik kwam het pashokje uit en ze zei: "Jij hebt ook zo een mooi lang bovenlichaam". De broek hangt er nog.

Avant garde.

Het is nu 3 uur 's middags, in Australie is het allang 2005. Eigenlijk lopen we weer achter de feiten aan.

Wat ga je doen met de feestdagen?

Fijn hoor die feestdagen. Hebben we tenminste weer iets om over te praten.

En nu stil!

Mijn hoofd is een fabriek. De hele dag wordt er van alles geproduceerd. Op een lopende band gaat dat dan naar buiten. Flap flap flap! De hele dag flap ik er van alles eruit. Dingen die ik meen, dingen die ik niet meen, dingen die vindt, dingen die ik me herinner, alles komt in een soort continue stroom door mijn mond naar buiten. Dat moet ook, want het moet blijven bewegen. Als er iets vlak voor de uitgang blijft liggen wordt het daarachter een zooitje en krijg je file vorming. Een lopende band moet ook niet stilstaan, daar komt rotzooi van. En zo laat ik de hele dag die tirade maar gaan, verzetten heeft weinig zin.

Soms zie ik net op tijd dat er iets op de lopende band op weg naar buiten toe is dat niet kan, of dat niet mag, of niet gepast is, of kwetsend, of te eerlijk. Snel probeer ik dan te voorkomen dat ook dit product de wereld in flapt. Langzaam komt de band tot stilstand en de boel stagneert. De lopende band moet worden stopgezet en het afgekeurde product moet worden verwijderd. Dan is het even stil.

Ijdele hoop.

Ik heb vier dagen gewacht. Vier dagen thuisgekomen met de hoop dat ie weg was. Vier keer ben ik teleurgesteld. Vier dagen lang kwam er niemand om de afwas te doen. Nu heb ik het maar zelf gedaan.

Ik hoop dat degene die komt stofzuigen wèl komt opdagen.....

Suiker.

Mmmmmmm, ik hou van Suiker. Ik hou van veel Suiker. Ik hou van Suiker tot je hem niet meer kan zien, en zelfs dan wil ik meer. Ik hou van chocola (suikerbom) en ik hou van cracottes met jam, ik hou van koekjes die je in je thee kan dopen (thee met melk en suiker), ik hou zelfs van slagroom op mijn tomatensoep. Jum!

Maar de liefde is onbeantwoord. Suiker houdt niet van mij. En op een passief agressieve manier laat ie dat merken ook. Langzaam neemt mijn behoefte aan hem toe en toe, en vervanger Zoetstof (ook lekker maar heeft niet dat echte van Suiker) kan me niet bevredigen. Hoe meer ik hem neem, hoe ongezonder ik wordt, en misschien straks zelfs wel ineens als een gek ga groeien of nog erger diabetes krijg. Dat komt door Suiker, die ligt op de loer, om straks ineens toe te slaan.

Was Suiker maar wat eerlijker. Maakte hij maar dat ik van hem ging walgen, dat ik hem niet meer wilde. Maar dat doet ie niet. Hij blijft lekker en iedere keer weet ie me weer te verleiden. Het vlees is zwak. Such sweet misery.

Knopen doorhakken..

..hoeft pas als je bij het touw staat.

Babypop

Vroeger had ik een babypop. Ze had een zacht lijf en een hoofd, armen en benen van plastic. Ze mocht niet mee naar Marokko want dan zouden ze haar opensnijden bij de grens. Tenminste dat zei mijn moeder.

Speciale feature op deze pop waren haar ogen met echte oogleden en wimpers. Was ze in verticale positie dan waren de ogen open, was ze horizontaal, dan dicht. Net echt dus.

Ben zelf ook zo. Als in horizontale positie vallen ogen dicht. Sterker, mechaniek werkt bij mij niet feilloos: zelfs als in bijna horizontale positie vallen ogen dicht en ik in slaap. Waarom is dit? Waarom val ik gewoon zo maar in slaap? Soms val ik ook in verticale positie in slaap. Heb geen narcolepsie, maar gewoon vaak zin om lekker dutje te doen. En ook als geen zin vallen ogen vaak dicht. Aargh ben slecht functionerende babypop!

Verbeterde houdbaarheidsdatum.

Eerst wisten ze niet tot wanneer de melk houdbaar was. Zetten ze er zomaar wat op, want er moet nu eenmaal een datum op staan.... Maar nu weten ze het wel! Hebben ze de houdbaarheidsdatum verbeterd. Nu staat erop: Nieuw! Verbeterde houdbaarheidsdatum! Gelukkig maar.

Must mail!

Heb hekel aan als mensen niet terugmailen. Ik haat dat. Ik vervloek die mensen. Heel even maar, maar ik vervloek ze. Dus in mail zet ik zoveel mogelijk aan het einde een vraag. Ontvanger ziet vraag en de natuurlijke reactie is om te antwoorden. Dit kun je zelf uit proberen in de praktijk. Vraag maar eens iemand waar diegene boodschappen doet (bijvoorbeeld) en je krijgt antwoord. Op vragen willen mensen antwoorden, zo ZIJN ze. Dus een vraag is altijd goed om mee te eindigen. Ook mogelijkheid, maar doorzichtiger, zet in de mail dat diegene moet terugmailen. Maar goed, dit terzijde want heb iets ontdekt over zelf vandaag.

Want waarom is het erg als mensen niet terugmailen? Heb ontdekt dat ik dat erg vind omdat ik dan denk dat de niet-terug-mailer boos is op mij. Dat laatste mail de niet-terug-mailer tegen zere been heeft geschopt. Dat niet-terug-mailer mijn teksten niet bijster interessant vind. Of erger: saai.

Maar dat hoeft natuurlijk helemaal niet. Niet-terug-mailer kan ook ziek zijn geworden en met spoed naar ziekenhuis gebracht. Of computer van niet-terug-mailer is ontploft. Of niet-terug-mailer was vergeten dat zij/hij jarig was en opeens kwam er 100 man visite langs en dan is het onbeleefd om achter je pc te zitten. Of niet-terug-mailer is sprakeloos van vreselijk boeiende teksten van mij.

En als het wel waar is? Dat ik inderdaad tegen een zeer been heb geschopt. Of dat ik saai ben. Of dat er gewoon niks meer te zeggen valt. Of dat iemand gewoon liever iets anders doet dan beetje kansloos te mailen. Dus dan is dat zo. En dan? Vergaat de wereld dan? Val ik dan ter plekke dood neer? Nee. Is het dus erg? Nee.

Dus nu ik dat weet, en dat iedereen die ik ken dit ook zou kunnen weten, hou ik er mee op. Dus als iemand van plan is mij niet terug te mailen. Doe maar. Ik kan het hebben. Merk het niet eens, en als ik het wel merk denk ik : Nou en!?

Dagelijkse problemen

Waarom staat er in het aktieheldinnen handboek niet vermeld hoe je op een verstandige manier de opladers voor al je apparaten moet managen? Als ik een apparaat wil opladen moet ik eerst 23 adapter stekkers bestuderen om te zien welke er overeen komt met de ingang op het apparaat. Kostbare tijd gaat verloren op deze manier. Waar blijft de universele adapter standaard!

Spice up your life!

Je leven saai? Nieuwe prikkel nodig? Ik daag je uit:
Verzin je goede voornemens niet zelf voor komend jaar, maar genereer er eentje uit de onderstaande genarator en ga die waarmaken. Ik wed dat het een interessant jaar word...

http://www.ikhebgeenzin.nl/generator.htm

Leuk van Ar.

Ar en zijn gedachtenspinsels. Als het blog uitgevonden is met een persoon in gedachten dan was Ar die persoon. Kijk maar op zijn blog. Nu al legendarische woorden: Weegschaal is het enige sterrenbeeld dat niet leeft. Ar kennende betwijfel ik overigens dat ze van hem zijn ;) You gotta love him.

De beste scheepslui staan aan wal.

Die bang zijn voor water ook.

De goochelaar

Het begint er dus op te lijken dat een studie sociale psychologie hetzelfde is als de geheimen van een goochelaar ontdekken. Na de verklaring slaat verwondering al snel om in een gevoel gewoon in de maling genomen te worden...

Alleenstaanden voelen zich niet serieus genomen.

Dit zei iemand serieus op de radio.

Zeg nou zelf.

De kerstperiode. De periode waarin in fabrikanten en winkeliers hun uiterste best doen de consument te naaien. Want zeg nou zelf: als je thuis komt met een grote fleece kerstmuts die als hoes voor een stoelleuning dient, dan ben je toch gewoon genaaid?

Laat eeuwig onvrijwillige sex-onthouders het niet horen: voor je het weet is het druk bij de Etos.