Vijandige overname.

Er is een samenspanning gaande tussen mijn planten. Tegen mij natuurlijk. Wie anders? Van lamp en televisie hebben ze immers geen kwaad te duchten. Als heer en meester in mijn huis ben ik de enige tegen wie het zin heeft samen te spannen. Doel is overname van mijn kamer, en het brein achter deze operatie is A. Met een ijzeren discipline en gedrevenheid groeit hij en groeit hij. Was hij vorig nog een schattig pitje met een steeltje eruit, nu torent hij dreigend boven mij uit, wat ook komt omdat hij op een kast staat, maar intimiderend is het wel.

Als ik er niet ben stookt hij Basillicum op ook groot te groeien. Basillicum doet dit trouw, sinds Peterselie en Bieslook door mij verobert zijn is A zijn enige vriend, dat schept verplichtingen. Inmiddels kan Basillicum al bijna niet meer onder het dakraam staan. Wat hij niet weet is dat hij zo zichzelf in de bladeren snijdt, want onder het dakraam is het enige plekje met zonlicht. Kennelijk heeft A hem die informatie, strategisch genie die hij is, onthouden. "Alles voor De Zaak!" riep A. tegen Basillicum, om zijn woorden kracht bij te zetten balde hij zijn grootste blad en hief hem als een vuist in de lucht. De uien in de fruitschaal hebben het ook gehoord want ook zij hebben zich aangesloten bij het verbond. Vastberaden groeien er groene sprieten uit de schaal. Et tu, allium cepa?

Ze waren zo dichtbij. Goed van vertrouwen als ik ben had ik niets door. Gaf ze nog regelmatig water. Ik faciliteerde mijn eigen ondergang! Tot vandaag. R. claimde laatst recht om A. te zien. Immers, ook HIJ had A verzorgd toen R. en ik nog samen waren! Bij nader inzien geen gek idee. Ik denk dat A. maar eens uit logeren moet, voor heel lang. En Basillicum kan gezellig mee.