24 januari 2005

Chunky?

Een Kit Kat Chunky Mini. Is dat niet een contradictie in termen? (Of een contradictio in terminis.) Is dat een goede gespelde uitdrukking?

19 januari 2005

Het valt mee.

De status tot nog toe:

Twee stukken taart.
Drie koppen thee.
Drie verjaars-smsjes.
Eén digitale kaart.
Eén voorgedragen verjaarsgedicht op mp3.
Twee slingers.
Drie telefonische felicitaties.

Alleen wakker worden op je verjaardag is HEEL goed te doen :)

18 januari 2005

Jarig

De hagel slaat tegen de ramen en Elvis vraagt of ik me eenzaam voel. Een beetje. Over minder dan drie uur ben ik jarig. Niet dat dat nieuw is, ik ben meestal rond deze tijd jarig en heb het al vaker meegemaakt. Maar als ik morgen mijn ogen open doe, is een van de eerste dingen die ik zie, dat er niemand is, ik denk dat dat voor het eerst is. Geen ontbijt op bed, geen zingende moeders, geen kussende minnaar. Hoe zou dat zijn? Ik zal het zien morgen.

Dus over minder dan drie uur ben ik jarig. Leeftijd. Een indicatie van wat ongeveer je positie is op de levenslijn van school, studie, werk, settlen, kinderen, half werken, pensioen, dood. Dus voor mij zou dat zijn: werkend, goede baan, gesetteld, denkt aan kinderen.

En over minder dan drie uur ben ik jarig. Ik heb een goede baan, maar part-time. Ik studeer nu pas (maar met liefde!), ik ben ontsnapt aan gesettled zijn en kinderen hebben volgens mij geen toegevoegde waarde (vooralsnog, ouders, ik weet dat jullie er anders over denken, en is maar goed ook!). Ik ben voorbij de zelfkastijding die er voor zorgde dat ik mijn eigen leven moeilijk, streng en sober (maar wel moreel hoogstaand!) maakte. Ik doe wat ik wil en ik wil wat ik doe. Ik ben tevreden.

En over minder dan drie uur ben ik jarig. Weer een jaar overleefd! Hoera!

Praktisch

Lijkt mij wel lekker warm in de winter, zo'n hoofddoekje.

15 januari 2005

De Kettingzaag Methode®

Heb jij dat ook? Van die dagen dat je opstaat en merkt dat je lontje voor die dag niet met het blote oog waarneembaar is? Dat je 's ochtends al weet dat de dag gevuld zal zijn met een keur aan driftbuien, die je allemaal moet onderdrukken maar waarvan er toch weer een paar weten te ontsnappen met behulp van een sarcastische opmerking? Dat zijn dagen die veel van een mens vergen.

Gelukkig is er een oplossing voor mensen zoals jij en ik die zich soms kapot irriteren: De Kettingzaag Methode®. Je moet het geprobeerd hebben om te weten dat het geen utopie is, ook jij kan van je ergernis afkomen met deze beproefde methode! Het werkt als volgt:

Ergernis komt op. Het bloed begint naar je hoofd te stromen, je wordt al bozig en het venijn komt als een clusterbom neer in je bewustzijn. Vaak is het in deze fase dat je beseft dat jouw wereld een stuk relaxter zou zijn als de persoon die je zo irriteert dood was. Dus tijd voor interventie: De Kettingzaag Methode®. Haal tevoorschijn een imaginaire kettingzaag, verkrijgbaar bij de betere imaginaire ijzerhandel. Start hem met een fikse zwiep aan de startkabel. Stel je je doelwit voor, en stel jezelf voor met de kettingzaag. Stel je voor hoe je met de kettingzaag een arm eraf zaagt (let op: wel de arm van de ander, NIET je eigen arm!). Imaginair bloed spat op de vloer. Evalueer nu je irritatie niveau. Nog te hoog, zaag dan nog een arm eraf. Voel hoe de stress en ergernis uit je wegstroomt, gelijk het imaginaire bloed dat uit je imaginaire slachtoffer sijpelt. Evalueer. Nog steeds te hoog, doe nog een been of ledemaat naar keuze tot serene rust is bereikt. Stop de imaginaire kettingzaag weg. Let op: Altijd pas opruimen als de bladen volledig tot stilstand zijn gekomen, anders gebeuren er ongelukken. Succes!

Tip: Het openzagen van buiken en dergelijke is niet aan te raden, tenzij de ergernissen buitensporige proporties aannemen. In de meeste situaties heb je genoeg aan 1 of 2 armen. Zorg wel dat je goed visualiseert, populair zijn altijd de fonteinachtige sproeisels bloed bij slagaderlijke bloedingen.

12 januari 2005

Poker.

Soms is het leven net een kaartspel. En de meest gelukkige spelers zijn zij die spelen met de hand die ze gedeeld is, zonder te blijven hangen in beschuldigingen dat het dek gestoken is, de deler oneerlijk, of de regels van het spel anders zouden moeten zijn. Maar wat als je dat kennelijk niet doet? Je staart in je kaarten en je bent boos. Heel boos. Of heel verdrietig. En je merkt niet dat het spel verder gaat, en je mist misschien wel een kans om te winnen. Want jij staart in je kaart, en vraagt je verbitterd af waarom je niet dat hebt wat je wilde.

Dus: Je zet je beste pokerface op, je grijnst en doet of je de beste kaarten van de wereld hebt. Je geeft jezelf een trap onder je booty en vermant je. Je kijkt de rest van de spelers ijskoud aan en doet alsof er niets aan de hand is. Je bluft, en het redt je. Losers zijn er al genoeg.

09 januari 2005

Spijt.

Hoe ouder je wordt, hoe meer clichés waar blijken te zijn. "Komt tijd, komt raad", "Al is de leugen nog zo snel, de waarheid achterhaalt haar wel" en "de soep wordt nooit zo heet gegeten als hij opgediend wordt". Allemaal wel eens aan den lijve ondervonden. En altijd is het mosterd na de maaltijd. Maar laatst eentje op voorhand bevestigd gezien, op school nog wel. Kijk, dat is dus handig.

Vast wel eens gehoord: "Heb geen spijt van de dingen die je doet, heb alleen spijt van wat je niet gedaan hebt". Blijkt waarheid als een koe, wetenschappelijk bewezen en statistisch significant. Uit onderzoek is gebleken (altijd handige opnening om argumenten kracht bij te zetten) dat mensen (in het algemeen, uitzonderingen hoeven zich niet bij mij te melden, ik weet dat julllie er zijn) op korte termijn spijt hebben van wat ze doen, en op lange termijn balen van wat ze niet gedaan hebben. Voorbeeld zou kunnen zijn: "Had ik gisteren maar niet zoveel gezopen" (actie) VS "Was ik vroeger maar wat vaker uit mijn plaat gegaan in plaats van thuis te zitten mokken" (passiviteit).

Dus moraal: Overal waar je nu van baalt, boeit niet. Gaat voorbij. Maak maar lekker fouten, de spijt beklijft niet. Maar hoedt je voor het nalaten. Zorg dat je doet wat je wil en moet doen, anders lig je straks je laatste happen lucht te verspillen met spijt, spijt over wat je had kunnen doen in je leven. Spijt van de liefde die je hebt laten gaan, de kans die je niet gegrepen hebt en de studie die je niet hebt gevolgd. En met je laatste adem vorm je nog een laatste woord: Shit.

05 januari 2005

Leuk en minder leuk.

Leuk: De hele godganse avond met een dekentje op de bank darten kijken.
Minder leuk: In slaap vallen voor de beslissende set.

04 januari 2005

Gehoord op SBS6 om 00:39 .

"Scoor een lekker wijf in tweeduizendvijf!" Catchy.

Boek en ik.

Kennelijk was ik nog niet klaar voor wat Boek mij te bieden had. Toen ik hem net had, had ik hem al vluchtig doorgelezen, in een sprinttempo scande ik zijn binnenste, en nam aan wat er stond, en vergat het weer. Ik was in hem teleurgesteld, dat hij me niet bracht wat ik verwachtte. Hij bleef een tijdje in de kast. Zijn leuke voorkomen redde hem van de vergetelheid.

Een week geleden besloot ik hem nog een kans te geven. Ik wist toen nog niet dat ik eigenlijk mijzelf in de herkansing gooide. Dat ik nog een keer mocht proberen om de essentie van de letters op de pagina's te vatten. In de trein gebeurde het. Middenin begon ik. Ik keek niet, ik las, ik begreep. En ik voelde. Daar was het. Een opgewonden gevoel kroop mijn buik in, de vlinders werden wakker. Eerst voorzichtig, maar met elk woord begonnen ze ontstuimiger te fladderen. Boek had mij in de herkansing weten te boeien. Ik las verder. Meer. Ik wilde meer! Het gevoel in mijn buik werd heftiger, ik wilde aan iedereen voorlezen wat er stond, ik wilde roepen: "Woohoo! Kijk dit boek nou!", maar de trein was vol en schaamte won het van opwinding. Ik zakte achterover en zuchtte, omdat ik wist dat in dit begin het einde van de opwinding besloten lag. Het was een fling, ik wist al dat het voorbij zou gaan, dat ik straks aan het einde van zijn latijn zou zijn. En dat hij me dan niet meer boeit. Maar voor nu geniet ik van hem. Ik ben op Boek.

03 januari 2005

The happy omen.

Ik wilde darten kijken vanavond maar moest uit eten, prompt belde disgenoot vanmiddag af. Bij het boodschappen doen werd ik bij geen enkel schap overvallen door verlammende twijfel. Thuis roerbakte ik groenten met rijst, het was zowaar lekker. Mijn spelcomputer en de kachel staan aan. Ik ben vol en tevreden. 2005 wordt een fantastisch jaar.

01 januari 2005

Wie zei ook alweer.....

Change what you can, accept what you can't.

Gevonden:
Reinhold Niebuhr's serenity prayer:
God, grant me the serenity to accept the things I cannot change, courage to change the things I can, and wisdom to know the difference.

Voornemens

Ik vind dat je geen voornemens moet hebben. Je iets voornemen is uitstel, en van uitstel komt afstel. Je moet je geen dingen voornemen, je moet dingen doen.

Volgers