En toen was er licht.

De lamp in de badkamer was al een tijdje stuk. Ik kon met behulp van het keukenlicht eigenlijk nog wel onderscheiden waar alles was, dus ik vond het niet heel erg. Maar toen de klok achteruit ging en het dus donkerder was bij het opstaan, werd het allemaal lastig en moets ik op mijn werk direct naar het toilet om te zien of ik er niet toevallig raar uitzag, omdat ik dat niet meer zeker wist. Zag namelijk steeds minder in die schemerige badkamer. Dus nadat de lamp nog een week op mijn boodschappenlijstje gestaan heeft is ie gisteren aangeschaft. Hoeveel Irissen zijn er nodig om een lamp te vervangen? Eén is gebleken. Nu wordt de badkamer overspoelt door 100 watt licht, als je dat zo kunt uitdrukken. Blij mee? Valt tegen, soms is het beter als je niet alles ziet, net zoals het soms maar beter is dat je niet alles weet. Wat je niet ziet bestaat niet. Zo bestonden mijn "verwijde"porien niet, en ook mee-eters scheen ik niet meer te hebben. Daarbij dacht ik ook nog dat mijn nieuwe dagcreme vruchten afworp en mijn huid er echt jonger uit zag. Vandaag is die illusie dus keihard uiteen gespat. Omdat ik dus vind dat je het jezelf zo prettig moet maken staat er weer een lamp op mijn boodschappen lijstje. Nu een soft-tone lamp, met flatterend goud geel licht. Wat je niet ziet bestaat niet.