I de P loves A

Het is tussen ons begonnen toen hij nog een klein pitje was. Ik weet nog hoe hij weerloos tussen de geslachte avocado-prut lag, zijn velletje zat een beetje los. Voor de vorm in een borrelglaasje gezet. De spelden nam ie voor lief, hij was al blij dat hij een dak boven zijn hoofd had! Eigenlijk wilde ik hem weggooien, maar daar was ik te lui voor. En toen zag hij zijn kans schoon. Snel begon hij te groeien. En toen ik dat zag was mijn weke hart niet meer in staat hem bij de vuilnis te gooien. Wie kan zoveel doorzettingsvermogen in combinatie met ieniemienieworteltjes weerstaan? Dus een zak potgrond ( kleinste zak is anderhalf kilo) en een pot opgesnort. Erin gezet, kleine terugval verwacht, maar neen: Avocadoplant groeit lustig door. Trosts zwelt in mijn borstkas als ik hem daar zo zie staan, in het hoekje bij het raam. Vanwege het tegenoverliggende bouwsel komt er eigenlijk geen zon binnen bij mij, heel soms aan het einde van de dag, maar desalniettemin strekt hij zijn blaadjes fier naar het raam uit en pakt wat hij pakken kan. En soms heeft hij dan ineens een nieuw blaadje.

Tuurlijk, Avocadoplant is niet mijn eerste. Ik had al Peterselie, Basillicum en Bieslook. Maar die komen bij de Dekamarkt vandaan, in de aanbieding, en dat is toch anders. Natuurlijk krijgen ze water, dat dan weer wel, maar in ruil daarvoor moeten ze continu blaadjes afstaan. En als ze het niet trekken, koop ik toch nieuwe? Voor hen 100 anderen. Maar met Avocadoplant, met hem is het anders, hij is speciaal.

Het is niet niks, wat ik je brom. Ik kan niet zomaar wegblijven. Hij rekent op mij, hij is weerloos, hij kan niet voor zichzelf zorgen, dus ik moet voor hem zorgen. Ik kan niet zomaar als een onbezorgde jonge dame nachten achtereen bij mijn vriendje blijven slapen of in een impuls zomaar weggaan en niet denken aan dat smalle bruine stammetje. Als ik bij Redmer ben schrik ik soms wakker met op mijn netvlies een geknakte Avocadoplant, hangend tegen het raam, alsof hij hoopte dat het ochtendgloren hem redden zou. Ondraaglijk.

Dus zorg ik dat Avocadoplant altijd genoeg water heeft. Zodat hij één nachtje alleen kan blijven, maar langer niet. Hij is een dankbare gast hoor, hij groeit en groeit. Hij weet alleen niet dat als hij te ver de hoogte ingaat ik hem ga snoeien, zodat hij wat breder wordt. Ik denk ook niet dat ik hem dat vertel, beter om hem te verassen. En met de tijd zal hij dan ook inzien dat het beter is zo. Dat het voor zijn eigen bestwil is.