Het is een beetje een combinatie van dingen denk ik. De honden hebben mijn plezier in het fietsen best wel vergald, dat is waar. Maar niets stopt mij als ik een floppy heb met een goed verhaal erop. Dan krijg ik het echt wel het almachtige internet op geslingerd als ik wil, al moet ik daarvoor vleesgeworden narigheid trotseren. Maar zoals gezegd: dan moet er wel een goed verhaal op die flop staan. Het moet leuk zijn om het log te lezen voor jullie en tegelijkertijd moet het voor mij leuk zijn om te iets te schrijven voor het log. En daar wringt de schoen een beetje heb ik het idee. Ik heb het vreselijk naar mijn zin hier, maar ik zie niet in wat het toevoegt aan het log om elke week te rapporteren dat wij WEER zijn gaan snorkelen, duiken, barbequeen, op het strand hebben gelegen. Dat is niet echt boeiend lijkt mij, en bovendien wil ik jullie niet de ogen uit steken.
Maar vandaag dus weer een nieuwe post. Ik heb ook wat leuke fotos en ik zal proberen om een leuk tekstje daarbij te schrijven. Dus sorry dat ik zolang niets laat horen. Maar goed, laten we het erop houden dat we liever kwaliteit zien dan kwantiteit en ik weet dat mijn vijf lezers er ook zo over denken!
Nu onze laatste maand op het happy eiland is aangebroken, hebben Redmer en ik besloten dat er nog een aantal dingen zijn die wij zeker nog willen doen voor dat we weer vertrekken naar Nederland. En zoals het hollanders betaamt hebben we een lijstje gemaakt waar we dan lekker op kunnen wegstrepen. Vrijdag hebben we twee sites kunnen wegstrepen. Met twee gehuurde quads (soort motor met vier wielen) zijn we we de noordkust (onbegaanbaar met gewone auto, bijna onbegaanbaar met een goede jeep, maar prima te doen met quads) gaan verkennen. Het was wel wennen voor mij, die quad. Ik rijd natuurlijk geen auto, laat staan motor en nog verder verwijderd, quad. Ik geloof dat de quads niet van een al te groot kaliber waren, 150 cc met een topsnelheid van 50 kilometer per uur. Compleet met koddig helmpje op vond ik het toch redelijk hard gaan. 50 kilometer per uur op rotsachtig terrein is best hard. Het duurde even voor ik doorhad hoe de quad werkte (en dan met name het feit dat alles een stuk makkelijker gaat als je de handrem eraf haalt) maar toen ik het paardje redelijk getemd had was het erg leuk. Sommige stukken lopen zo steil omhoog dat je denkt dat je om gaat kieperen, maar er is niet veel dat een flinke dot gas niet kan oplossen en het was soms er spannend, maar ook inspannend. En dan vooral het gasgeven dat om een of andere mysterieuze reden niet met het handvat ging, maar met een hendeltje dat onder het handvat zat en dat je met je duim moest indrukken (kramp!). Nu ik er over nadenk: ik denk dat het met een hendel is en niet met het handvat om te voorkomen dat je tijden stuurtechnisch moeilijke manouvres per ongeluk ineens flink gas geeft....Kan nog lelijk aflopen dunkt me zo!
Bij Calabas zijn we de noordkust. De noordkust is een ruige kust, geen zand, alleen maar rotsen. De wind is daar aanlandig ( de wind waait hier praktisch altijd vanuit de zelfde richting, of zo je wilt, in dezelfde richting). De golven zijn er erg hoog en er is weinig begroeing. Als je graag levend en heel uit het water wilt komen kun je er beter niet gaan zwemmen. Genoeg mensen zijn daar tegen de rotsen te pletter geslagen. Sommige golven klappen op de rotsen en zijn zeker 15-20 meter hoog. Na een minuut of twintig kwamen we langs een oude goudmijn, hier stonden een hoop touristen een natuurlijk een aggenebisch kraampje waar je zo mogelijk nog aggenebischere dingen kon kopen voor heel veel geld. Snel wegwezen dus, aangezien wij ons verheven voelen boven het normale touristenvolk ( BWAAAH). Nog verder kwamen we bij de Natural Bridge, door het geweld van de zee is er een opening in de rotsen ontstaan en dat doet denken aan een brug. Daarna zijn we nog hoger de bergen op gereden en daar had je echt een mooi uitzicht. Op de foto is dat een beetje te zien. Ik had trouwens de hele weg een helm op, maar volgens Redmer was het leuker om die voor de foto af te doen en uit zicht te houden hahah!
De grote zwarte rotsen zijn lavasteen. Ze zijn ontiegelijk hoog, hopelijk is dat een beetje te zien op de foto. Toen we verder reden kwamen we op een klein strandje waar een huisje van keien stond en in de inham die zich daar had gevormd in de rotskust een heel groot rotsblok. Later zijn we nog verder gereden naar Natural Pool. Een soort zwembadje tussen de rosten waar je afgeschermd kunt zwemmen ( Center Parcs zou zoiets bouwen in zijn "Jungle Bad"). Maar soms zijn de golven daar ook zo wild dat je uit het badje geslagen wordt! Niet ongevaarlijk, sterker nog: levensbedreigend. Redmer en ik zijn nog een stuk doorgereden. Toen we een beek wilde oversteken met de quads sloeg de mijne in het midden af. En wilde niet meer starten.......Toen we de quad uit het water hadden getrokken zagen we ook dat de voorbanden angsaanjagend plat waren: LEK. Met veel moeite hebben we in de zengende hitte de quads naar wat het meest om een weg leek in de wijde omgeving getrokken en daar de eigenaar gebeld, die zou over een half uur komen zei hij. Arubaans half uurtje, dus een uur en een kwartier later was hij er, ik schrok wakker uit het uiltje dat ik intussen was gaan knappen op het zadel van de quad (want het is vermoeiend!). Beetje lucht in de banden en een leiding droog gemaakt en we konden weer verder. Red en ik slaakten stiekum een zucht van verlichting. Wij hebben niet vaak geluk met kapotte voertuigen. Volgens Red heb ik het boze oog, al onze autos gaan stuk, en hoewel ik altijd gezegd heb dat hij de overeenkomende factor in alle situaties was, heeft het feit dat mijn quad en mee kapte hem ervan overtuigd dat ik degene ben die een slechte invloed heeft op onze vervoersmiddelen. Morgen gaan we het weer proberen met de Wrangler ( we hebben twee weken in een huurauto gereden).
Zaterdag hebben weer prima vertoefd op een mooie zeilboot. Met snorkelequipment, versnaperingen en 40 vrienden en vriendinnen aan boord voeren we uit. De gelegenheid was het repadten (dat betekent: terug gaan naar Nederland) van 7 mariniers, waaronder dus Redmer. Het was echt goed geslaagd, veel beter dan de vorige keer, misschien ook wel omdat de schipper niet dronken was dit keer....'s Avonds hebben we nog gebarbequed bij een collega van Red die een mooie tuin heeft met zwembad. Als ultieme uiting van affectie werd aan het eind van de avond iedereen in het zwembad gegooid. Kleren geen bezwaar :) De tweede foto is een foto van Red die de tuin winterklaar aan het maken is.
