Hier zijn wat foto’s genomen op Amelina’s verjaardag. Ik heb heel veel foto’s genomen die dag, van sommige foto’s heb ik een collage gemaakt. We zijn eigenlijk de hele dag op Moomba Beach geweest, waar we lekker hebben geluncht en cocktails gedronken. ’s Avonds zijn we gaan eten in Que Pasa? Was dus weer een zware dag voor ons! De serveerster had een speciaal verjaardagsbord met het dessert erop voor Amelina met een kaarsje erop. Toen ze dat kwamen brengen was Amelina net naar het toilet (doh!). Toen ze terug kwam zag ze het bord met het brandende kaarsje erop pas toen ze weer aan tafel zat!
Tijdens de lunch kwamen er een paar hagedisjes langs, die Amelina geraspte kaas voerde, dit zie je ook op de foto’s. Op Aruba komen een paar soorten hagedissen voor. De grote hagedissen op deze foto zijn Blauw-Blauws. In het papiamentu heten deze hagedissen Bloblo (waarbij het niet moeilijk is om te raden wat dat betekent…) tenminste de mannetjes. Zoals je kan zien op de foto is de grote hagedis veel feller van kleur dan de kleine. Toch zijn ze van dezelfde soort, alleen is de grote hagedis een volwassen mannetje (Toeval? Ik dacht het niet!). De jonge mannetjes en vrouwtjes zien er uit zoals de kleinere hagedis, bruin/grijs en minder felle stippen. In het papiamentu heeft men voor de jonge mannetjes en de vrouwtjes een andere naam: Lagadishi. Deze hagedissen zijn alleseters, en eten behalve geraspte kaas dus bijna alles. Ik zal kijken of ik er in slaag ook een foto te maken van andere soorten. Ik las in een boekje over de dieren op Aruba (Nos Bestianan) dat sommige hagedissen hun staart kunnen afwerpen in een bedreigende situatie (als afleidingsmanoeuvre).
Afgelopen week heb ik mijn duikcursus gedaan. Ik zat in een klein klasje, er zat maar een ander persoon in: Al. Al komt uit Engeland en was hier op vakantie (vanavond vertrekt hij weer). Onze instructeur heette Erik, een Nederlander (hoewel ik daar pas aan het einde van de eerste dag achter kwam). Het ochtendprogramma bestond uit 3 van de 5 modules. We keken steeds een stukje video van ongeveer 45 minuten en daarna kreeg je tien vragen erover. Daarna gingen we de vaardigheden die we hadden gehad in de instructie oefenen in het zwembad dat maar 4 foot diep was, ongeveer 1.20 meter, en waar een bord boven hing: No Diving. Het was zo ondiep dat het al moeilijk was om onder water te blijven! Daar moesten we ook onze gear (de spullen die je gebruikt dus) in elkaar zetten. Verder hebben we in het zwembad geleerd hoe je je automaat (dit is het stuk dat in je mond zit en waar je dus door ademt) terugvind als die uit je mond is, hoe je je vest opblaast en weer leeg laat lopen, hoe je water uit je automaat krijgt als er water inzit (je kunt er dus gewoon keihard in blazen, dan loopt het eruit). Je kunt vanalles doen in die automaat, zelfs hoesten en spugen en boeren ?dat klinkt trouwens heel raar onder water, maar niemand schijnt het te horen, niet dat ik dat weet uit ervaring natuurlijk….). Ook laten ze dan zien hoe je water uit je masker kan krijgen enzo, wel handig, want dat loopt er altijd in! Je leert ook wat je moet doen als je geen lucht meer hebt. Naast de basisvaardigheden die je moet hebben om een beetje onderwater te kunnen zwemmen en zien enzo zijn de meeste dingen die je leert erop gericht wat je moet doen als het fout gaat. Bijvoorbeeld geen lucht dus, maar ook als je automaat ineens uit je mond is ergens achter je drijft, of je masker afgaat.
’s Middags gingen we al gelijk de open zee op! Ik was van tevoren erg nerveus over de cursus en Redmer had, om me gerust te stellen, gezegd dat je de eerste dag niet naar open water zou gaan! Maar we gingen toch. We gingen naar de Pedernalis, een oud oorlogsschip wat daar onder water ligt. Het is echter geen wrak, het zijn maar wrakstukken, maar je kunt natuurlijk duidelijk zien dat het een boot was. Ik meen dat ten tijde van de tweede wereldoorlog het Nederlandse leger de Duitse boot wilde innemen. De bemanning had 24 uur om het schip te verlaten, maar de kapitein wilde niet dat de boot zou worden ingezet tegen zijn eigen land en heeft toen de motoren loeiheet laten worden en het middenstuk vol water laten lopen. Het schip is toen ontploft en daardoor in twee stukken gebroken en jaren later toen de Nederlandse mariniers er op schoten als oefening (..?) is er nog een stuk afgebroken. Ik moet wel zeggen dat ik niet zeker weet of dat allemaal zo is gegaan, het blijven zeemansverhalen, maar de wrakstukken liggen er wel. Bij de Pedernalis is het ongeveer zeven meter diep. We gingen erin met de zogenaamde “grand stride” dat is een grote stap vooruit nemen vanaf de kant van de boot om zo te water te gaan. Dat ging allemaal goed. Ik liet de lucht uit mijn vest lopen (Of Buyoncy Control Device – buyoncy is drijfvermogen geloof ik) en langzaam zakte ik naar de bodem. Maar zoals je wellicht wel weet is de druk onder water veel groter dan bovenwater! Bovenwater is de druk ongeveer 1 bar (en dat is dan tienduizenden meters lucht die op je kop drukt), maar water is veel zwaarder dan lucht dus is de druk daar veel meer! Op tien meter is de druk al 2 bar en bij elke tien meter komt er een bar bij (ik zou nu een flauwe woordgrap kunnen maken met iets erin van “bar en boos” ofzo, maar ik zal het niet doen, het is TE flauw). Omdat je lichaam voornamelijk uit water bestaat, en water een niet-samendrukbare stof is, voel je de druk niet echt in je lichaam, behalve daar in je lichaam waar lucht zit (ik zou nu weer een flauwe grap kunnen maken en zeggen dat bij bepaalde mensen de druk op hun hoofd dus heel erg voelbaar is, maar ook dat doe ik niet). Je voelt de druk dus in de luchthoudende holtes van je lichaam, wat bedoelen ze daar mee: je sinussen en je oren. Dus je trommelvlies wordt naar binnen gedrukt (omdat de lucht erachter minder plek neemt naarmate de druk toeneemt) en dat gaat zeer doen op den duur. Maar dit kun je makkelijk voorkomen door te “klaren”. Met klaren bedoelen ze dus dat je door je neus dicht te houden en toch probeert via je neus uit te ademen, je lucht in de holtes perst, de druk wordt weer gelijk aan de binnen en aan de buitenkant en je hebt nergens last van. Enfin, ik dus naar de bodem zakken en tegelijkertijd klaren. Ging goed en ik stond op de bodem. Dat was echt een wonderlijke ervaring, ik keek naar boven en door al dat water heen zag ik de lucht. Om me heen zag ik behalve nog wat andere duikers allemaal water, het leek zo groot ( het is zo groot). Toen ineens deed mijn linkeroor zeer. Ik probeerde te klaren maar dat lukte niet meer, het deed echt heel erg zeer. Nu sta ik bekend als watje dus ik denk niet dat mensen me serieus nemen als ik dit zeg, maar het deed echt zeer! In het boek stond dat je dan weer een stukje naar boven moet gaan en dan nog eens moet proberen. Ik zwom een stukje omhoog, maar het klaren lukte nog steeds niet! Nog een stukje hoger en weer niet. Met handsignalen gaf ik aan dat ik pijn had aan mijn oor en niet kon klaren. De eerste duik heb ik ongeveer vanaf de oppervlakte meegemaakt helaas. Ik kon niet klaren en het ging steeds meer pijn doen. Na drie kwartier gingen we het water uit. Ik maakte me eigenlijk wel zorgen. Als ik niet zou kunnen klaren, zou ik niet kunnen duiken verder, zo simpel was het. Het was echt een teleurstelling en die eerste duik was ik zo druk met mijn oor bezig dat ik eigenlijk niets heb gezien onderwater, echt jammer was dat. Ik was heel erg teleurgesteld. ’s Avonds heeft Redmer warme olie in mijn oor gegoten. Mijn oor heeft best pijn gedaan ook boven water, het was gewoon geforceerd, de warme olie was wel lekker. Ik viel ook gelijk in slaap, ik was zo rozig van het duiken! En ik had een dorst! Dat komt omdat de perslucht in je tank droog is, er zit geen vocht in, zoals in normale lucht, omdat dat slecht is voor de tank, maar daar krijg je dus wel heel erg dorst van. Toen ik later onder de douche stond lukte het eindelijk mijn oor te klaren, door het andere oor en mijn neus dicht te houden en uit te ademen door mijn neus. Het leek er dus op dat de lucht de makkelijkste weg koos, via het normale oor dus, als ik die dicht had dan ging het door het abnormale oor. Leek me niet echt goed, maar in ieder geval had ik het oor geklaard. Ik dacht dat het misschien steeds makkelijker zou gaan naarmate ik het meer zou doen, dus gedurende de avond heb ik nog een paar keer mijn abnormaal klaarbare oor geklaard.

De volgende dag hadden we zo een beetje hetzelfde programma, we leerden nog wat meer vaardigheden en oefenden nog wat vaardigheden die we ’s middags gingen oefenen in zee. We hebben ook geleerd om met behulp van een tabel te bepalen hoelang je onder water mag blijven bij welke diepte als je gaat duiken (dit in verband met stikstof in je bloed) was wel nerveus, want ik was bang dat het weer niet goed zou gaan met mijn oor! ’s Middags dus weer de zee op. We gingen weer naar de Pedernalis. Via het touw waar een stuk lood aanzit, liet ik me heel langzaam zakken, het klaren ging goed! Ik hoefde niets eens mijn normale oor dicht te houden. Het was echt te gek!

We zwommen rond tussen de wrakstukken en we zagen mooie vissen. Drie hele langwerpige vissen (cornetfish) met felle paarse en gele strepen, ze leken een beetje op een uitgerekt zeepaardje maar dan een meter lang ongeveer. We hebben ook een schorpioenvis gezien, een arrow crab, hele grote scholen sardientjes. Dat was echt heel leuk, die scholen bestaan echt uit duizenden, misschien wel tienduizenden kleine zilverkleurige visjes, ze zijn denk ik drie of vier centimeter lang. Je kunt gewoon door de school heen zwemmen en dan gaan de visjes opzij en dan zit je helemaal in de school, overal waar je dan kijkt zie je die sardientjes, net of in een soort ballenbak zit, maar dan anders. We zagen ook grote papegaaivissen.

De derde dag hebben we twee duiken gemaakt, waarvan eentje bij de Pedernalis. De eerste duik echter was bij de boot Antilla. De Antilla is nog helemaal aan een stuk (in tegenstelling tot de Pedernalis, die in drie wrakstukken op de bodem ligt). De boot is ongeveer 120 meter lang en staat schuin in het water, het laatste stukje steekt een klein beetje boven water uit. Het is er ongeveer 17 meter diep. Het klaren ging goed en we zakten helemaal naar beneden. Als je nog op de oppervlakte zit en je kijkt naar beneden dan lijkt het echt heel erg diep, maar zodra je op de bodem staat en naar boven kijk lijkt het niet heel erg hoog. Het schip is echt indrukwekkend.

Ik mocht Redmers digitale camera lenen en met het onderwaterhuis kan die tot 30 meter onder water, dus ik heb een paar foto’s gemaakt. Het is trouwens onwijs lastig om foto’s te maken onder water, want het is moeilijk om goed stil te blijven hangen. Een heleboel foto’s zijn best onduidelijk geworden!Eigenlijk vond ik dat helemaal niet leuk, ik wilde graag rondkijken en niet met die camera in de weer zijn. Maar het is natuurlijk wel heel erg leuk als aandenken om foto’s te hebben van een van je eerste duiken. Bij de Antilla zagen we hele mooie vissen, we hebben er ook een hengelvis gezien, dat is dat gele ding op de foto. Hengelvissen hebben de snelste reactietijd van alle vissen. We zagen ook een hele grote schorpioenvis en een zee-egel en angelfish. En een visje dat een holletje graaft en daar zijn baby’s in bewaart. Op de boot zelf groeide allerlei koraal en zee anemonen. We zagen weer cornetvissen en een murene. Het barst daar echt van de vis.Ik heb ook een ballonvis gezien. Van de meeste vissoorten zie je er meerderen, maar de ballonvis zie je veel minder vaak, dat is wel weer leuk dan. Ik wil graag zo een plastic kaart hebben die je kunt meenemen onderwater. Daar staan alle vissoorten op en dan kun je dus zien wat het voor een vis het is. Ik wil ook graag mijn eigen snorkel en bril en flippers. Je kunt hier namelijk ook op een hoop plaatsen heel leuk snorkelen. Zondag zijn Redmer en ik gaan snorkelen bij Arashi Beach. Het is daar ook zo mooi onderwater. Echt zoals je wel eens ziet op in de Discovery of in een Fa reclame. Als je goed oplet op de kleine vissen zie je echt hele mooie dingen. Toen we weer aan de wal waren zijn we gaan lunchen met de instructeur en de vrouw van Al en daarna hebben we het examen gemaakt en toen dat goed was gegaan kregen we ons tijdelijke PADI Open Water Diver certificaat. I am now an open water diver YES! Redmer en ik willen nu ook samen duiken gaan maken. Schijnt dat er hier aan de zuidkant ergens een grot is waar je in kunt duiken waar haaien zitten......Ik zeg: Spannend!